პანსიონატის თაობა

ავტორი • 24/09/2016 • დოკუმენტურიკომენტარი (0)175


უზარმაზარი, ნაცრისფერი კორპუსის წინ, რომელსაც „არაშენდას” ეძახიან, ძველ, სამსართულიან შენობაში მოხუცთა თავშესაფარია. შესასვლელთან, მოედანზე ჩამწკრივებულ, გრძელ სკამებზე მოხუცები საათობით სხედან და საუბრობენ.

გარემო აქ ერთფეროვანია – ცუდად განათებული დერეფნები მოხუცების პირად საცხოვრებლებამდე მიდის. ეს პატარა ოთახები ერთადერთია, რაც თავშესაფრის ყოველდღიური რუტინიდან არის ამოვარდნილი. ყველას  სხვადასხვაგვარად აქვს ოთახი მოწყობილი. კედლებზე მათი ახალგაზრდობის ფოტოებია ჩამოკიდებული – ერთადერთი, რაც მათ წარსულთან აკავშირებს. წარსულთან, რომელსაც ყოველთვის სიამოვნებითა და სიამაყით იხსენებენ.

pansionati_temka_02

“ტელეფონი აღარ მუშაობს – დიდი ხანია… მე კიდევ ტექნოლოგიების არაფერი გამეგება” – ამბობს და “სამსუნგის” ძველ მობილურ ტელეფონს მაწვდის, იქნებ რამე მოუხერხოო. მას შემდეგ, ამ პატარა პრობლემის მოგვარების შემდეგ, პირველი, რასაც აკეთებს, რომ შვილს ურეკავს.

pansionati_temka_03

“მე და ჩემი ქმარი აქ ერთად ვცხოვრობდით… სანამ გარდაიცვლებოდა. ახლა მარტო ვარ – მარტო ბევრ ადამიანს შორის”.

pansionati_temka_11

“ახალგაზრდობაში, ქარელში რომ ვცხოვრობდი, ქუჩაში გოგონები თვალს მაყოლებდნენ. არ ვტრაბახობ, მართლა ასე იყო.”

pansionati_temka_05

“პანსიონატის დირექტორმა მითხრა, თვალის ოპერაციის შემდეგ მხედველობა დაგიბრუნდებაო. მოუთმენლად ველოდები ამ დღეს”.

pansionati_temka_08
“საღამოს ექვსზე ყველა ვახშამს ელოდება. დღეს მენიუში ბლინები და კაკაოა.”
pansionati_temka_14

პირველი სართულის ფოიეში კი ტელევიზორი დილიდან საღამომდეა ჩართული.

pansionati_temka_16

pansionati_temka_22

პანსიონატში ხშირად გაიგებთ მუსიკის ხმას. ყველაფერი სასადილოში მდგარი ამ ფორტეპიანოს “ბრალია”.

pansionati_temka_25

– შეიძლება გაგესაუბროთ?
– …

pansionati_temka_26

“აქ კარგია, მშვიდად ვარ, არავინ მაბრაზებს. მაგრამ, სახლში მაინც ჯობია…”

pansionati_temka_27

“ფოტოზე მე ვარ რამდენიმე წლის წინ.”

pansionati_temka_36

“გალიას ყოველთვის ღიას ვტოვებ, მაგრამ თუთიყუში არასდროს გამოდის. როდესაც ოთახს ვტოვებ, მეცოდება, რომ თავი მარტოდ არ იგრძნოს და წინ სარკეს ვუდგამ. თავის თავს ელაპარაკება ხოლმე”.

pansionati_temka_38

“ამ პანსიონატის გეგმა ჩემმა ქმარმა დახაზა – საავადმყოფოდ იყო ჩაფიქრებული. შემდეგ ის გარდაიცვალა, ცუდი პერიოდი დაგვიდგა, საცხოვრებელი აღარ გვქონდა. მე და ჩემი
და აქ მოვედით და მიგვიღეს. მას შემდეგ აქ ვართ”.

pansionati_temka_39

“ერთმანეთი აქ გავიცანით. შემდეგ დავოჯახდით”.

pansionati_temka_47

“ჩემი საქორწინო კაბა”.

pansionati_temka_55

“აივანზე უამრავი სამკურნალო ბალახეული მაქვს. შემიძლია, ადამიანებს ხალხური მეთოდებით ვუმკურნალო”.

pansionati_temka_60

“თქვენ პირველები არ ხართ, ვინც მიღებს. ძალიან ბევრი დადის. ცოტა ხნის წინ, ტელევიზიიდანაც იყვნენ. სექტემბერში მაჩვენებენ ტელევიზორში”.


ავტორი / ფოტოგრაფი იანა ყორბეზაშვილი 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *